Recensies
Rouw voor de dood
Naima El Bezaz’ Het gelukssyndroom is niet het enige boek waarin de dood al op de eerste pagina het verhaal op gang brengt. Het onderscheidt zich echter doordat de schrijfster er geen drama van maakt. De vergelijking met De bekoring van Hans Münstermann, dat op soortgelijke wijze begint, is verhelderend. Terwijl laatstgenoemde de eigenlijke mededeling uitstelt met spanningsverhogende omtrekkende bewegingen, begint El Bezaz haar roman met het simpele ‘“Ik heb kanker,” zei Marit terwijl ze haar net gewassen onderbroeken opvouwde.’
Het gelukssyndroom
Met 'Minnares van de duivel', een aanklacht tegen seksuele hypocrisie, en 'De verstotene', over een jonge Marokkaanse die valt voor een Joodse man, schopte de Nederlandse schrijfster van Marokkaanse afkomst Naima El Bezaz eerder al enkele heilige huisjes van de moslimgemeenschap omver.
Terugkomen in het leven
Vorig jaar besloot Naima El Bezaz vanwege bedreigingen de publiciteit te mijden. Ze vertelt nu waartoe de hervonden stilte heeft geleid: haar beste boek, de roman Het gelukssyndroom.Door Arjan Peters Foto Jean-Pierre Jans
De Verstotene
Niets is erger dan ‘verstoten’ te zijn. Het gebeurde in de loop van de geschiedenis met tal van groepen, zoals de zwarten, de indianen, de aboriginals, de joden, de homoseksuelen en de vrouwen. Ze werden verstoten omdat ze niet pasten in het wereldbeeld van hen die de macht in handen hadden. Daartegen ontstond in de vorige eeuw een sterke emancipatiebeweging die op het einde van de jaren zestig culmineerde in de strijd tegen de segregatie van de zwarten in de Verenigde Staten en Zuid-Afrika, tegen de diverse vormen van kolonisering, en vooral tegen de onderdrukking van vrouwen. De seksuele revolutie van de jaren zestig heeft geleid tot een tweede feministische golf waarbij vrouwen eindelijk zeggingschap kregen over hum eigen leven, zelf konden beslissen met wie ze samenleefden, kinderen kregen en een toekomst opbouwden. Het leidde tot geboorteplanning, gebruik van voorbehoedsmiddelen, vrijheid inzake partnerkeuze en de mogelijkheid om zelf invulling te geven aan haar eigen levensplan.
Minnares van de duivel
De van oorsprong Marokkaanse schrijfster Naima El Bezaz (1974) schreef haar debuut op 21-jarige leeftijd en was daarmee een van de eerste migrantenschrijvers die van zich liet horen. Het boek was meteen een hype en kreeg daarvoor de IBBY-prijs. Nu, ruim 6 jaar later, ligt haar tweede boek in de winkel: de verhalenbundel Minnares van de duivel. Was haar debuut, De weg naar het noorden, nog een wat simpel verhaal over problemen van illegalen, in Minnares van de duivel ontpopt ze zich tot een echte vertelster met een interessant verhaal.